Het voorkomen of uiterlijk van een product is de gebruikelijke situatie waarbij oppervlak invloeden visuele verschillen in perceptie van glans en kleur presenteren. De impact van verschillende glansgraden heeft een grote invloed op het product als ook op de kleur. De kwaliteit van het oppervlak van een gecoat object wordt vaak bepaald door het meten van de glans. Slecht toegepaste applicatie van coatings of uitgeharde verf zal een verscheidenheid van glansgraden brengen.

Verschillende glans termen
Glans termen zijn opgedeeld in twee verschillende groepen:

focus op het spiegelbeeld van een voorwerp in het oppervlak

focus op het verlichte oppervlak van het object

Focus op het gereflecteerde beeld is verder verdeeld in:

Spiegelglans

Haze/waas

Beeld helderheid

DOI (Distinctness of Image)

Focus op het oppervlak is gerelateerd aan:

lange welvingen LW

korte welvingen SW

Focus op het weerspiegelde beeld geeft informatie over hoe verschillende objecten worden gereflecteerd en kan dan briljant of diffuus zijn afhankelijk van het spiegelende glans oppervlak. Als een oppervlak een hoogglans niveau heeft maar een melkachtige schijn of halo lijkt te hebben rond het beeld van het gereflecteerde object dat een indicatie voor Haze. Deze termen worden gedefinieerd in ASTM E 284, Terminologie van het Voorkomen. Glans meetinstrumenten worden geïdentificeerd door middel van de verwijzing naar de invalshoeken meestal 20, 60 en 85 °, respectievelijk hoog, gemiddeld en laag matte oppervlakken en worden uitgedrukt in GU (Glans eenheden). Als alternatief zijn er hoeken van 45 en 75 ° welke worden gebruikt in specifieke markt segmenten.

Visuele Waarneming
De visuele waarneming van kleur verandert onder invloed van glans. Geproduceerde componenten die in kleur bij elkaar moeten passen dient men te:

vergelijken door middel van visuele middelen zoals RAL, NCS of vergelijkbare standaarden, of

bekijken onder verschillende lichtbronnen in een kleurvergelijk kast, of

meten met behulp van spectrofotometers.

Kleur hangt af van drie objectieve aspecten:

spectrale samenstelling (licht)

spectrale reflectie (reflectie)

spectrale respons van het oog.

Licht is een gedeelte van het elektromagnetisch spectrum in golflengte tussen 400 en 700 nm. Lager dan 400 nm golflengte is UV-en hoger dan 700 nm golflengte wordt IR. Het spectrum loopt van kleuren Blauw bij 400 nm naar Rood bij 700 nm. De perceptie van kleur is afhankelijk van verschillende lichtbronnen en zijn gestandaardiseerd onder CIE (Standard Sources en Illuminations). In het algemeen uitgedrukt in termen van D (daglicht), A (kunstmatig), TL (Fluorescerend) en UV (ultra violet). Kleur metingen worden uitgevoerd met behulp van draagbare systemen in het veld of desktop modellen in een laboratorium situatie. Conform CIE worden waarden uitgedrukt in Lab en vergeleken als Standaard tegen Monster. Het visuele kleurverschil, uitgedrukt in DeltaE, is een waarde om kleurverschillen tijdens de productie te controleren.